|
|
La nordorienta regiono de Brazilo ĉiam ludis neduarangan rolon ene de la historio de BEJO. Ekde ĝia frua (kaj flusa!) epoko – kiam interalie cearaanoj kaj nord-riograndanoj estis unuj el la motoroj de la fondiĝo de nia junulara organizo - la nordorientanoj partoprenas ĝian estraron kaj plenumas gravajn taskojn por la movado. Subskribis la Deklaron de Santos Dumont¹ minimume kvar samregionanoj, inter la 19 subskribintoj, kaj jam en la unua estrar-periodo partoprenis cearaano (Roberto Passos Nogueira). En 1969, la estraro de BEJO mem translokiĝis al Nordoriento, kaj du jarojn poste, la tutlanda aktivaĵo de BEJO estis malhelpata de la politikaj fiaferoj de la armea diktaturo. En sia refondiĝo (en 1975) BEJO ŝajne kalkulis je aktivuloj el Bahio kaj Nordriogrando. El tiu momento ĝis la 80aj jaroj malmultas la dokumentoj pri la partopreno de la nordorientanoj, ĝis kiam, en 1988, Cícero Gabriel Soares (el Salvador) fariĝis la ĉefredaktoro de Impulso². En la 90aj kaj komenco de la 2000aj – plejparte kontraŭflua periodo por BEJO – oni nur konstatas la reliefan aktivaĵon de du nordorientanoj en BEJO, nome Hilarina Aires el Paraibo (en la komenco de la 90aj) kaj Advalk Ferreira el Pernambuko (komence de la 2000aj).
Interalie, alia indikilo – ne tiom trafa, verdire, des pli kiam rilatas al kunaranĝo – de la aktivaĵoj de nordorientanoj en BEJO, estas la urboj en kiuj okazis ĝiaj renkontiĝoj (kaj sendependaj, kaj kiel kunaranĝo kun la Kongresoj de BEL):
¹ - Fondiĝa dokumento de BEJO, lanĉita en 1967, okaze de esperanta aranĝo en samnoma urbo de Minas Gerais.
² - La tiama organo de BEJO, rolon kiu Momenton! aktuale ludas.
